غروب و خاکستری که از من به یادگار میماند:
خاکستریِ بعد از غروب در جو، نور پراکندهشده از لایههای بالایی اتمسفر است؛ وقتی خورشید ۶ تا ۱۸ درجه زیر افق میرود، آسمان وارد «گرگومیش مدنی» میشود و رنگهای گرم جای خود را به طیف خاکستری-آبی میدهند. مغز انسان هم در نور گرگومیش ملاتونین بیشتری ترشح میکند و همین، حالوهوای مالیخولیایی را واقعیتر میسازد. اگر آن خاکستر را به یادگار بگذاری، از نظر فیزیکی داری لحظهای را هدیه میدهی که جو زمین برایش فیلتر نور ساخته است.
راهکار:
غروب همیشه خاکستریِ پایان نیست؛ همان خاکستری که از تو به یادگار میماند، میتواند فیلتری باشد که چشمهای مخاطب با آن سپیدهدم بعدی را رنگیتر ببیند.