وقتی که مورفین عشق دیگری میشوی:
مورفین یک آلکالوئید طبیعی از خشخاشه که با اتصال به گیرندههای اپیوئیدی مغز، حس درد رو کاهش و دوپامین ترشح میکنه. جالبه که مغز برای اعتیاد به عشق دقیقاً از همین مسیر استفاده میکنه: ترشح دوپامین و مهار دردِ تنهایی. اما اعتیاد به مورفین بعد از مدتی باعث افزایش تحمل و نیاز به دوز بالاتر میشه و ترکش سختتر. شاید این تشبیه نشون میده که عشق مثل یه مواد مخدر، وقتی برای یکی دیگه تکرار بشه، اونهم دچار همین چرخه میشه. آیا واقعاً میشه از این وابستگی رها شد بدون اینکه بخشی از خودمون رو از دست بدیم؟
راهکار:
این حس رو میشه بهعنوان یادآوری دید که هرکس درد خودش رو با یه مسکن متفاوت آرام میکنه؛ شاید این تغییر نشونهی بهبود خودت باشه نه فقط از دست دادن.