وقتی دل گریه میکند اما چشمها نه؛ راز گریهٔ بیاشک:
در روانشناسی به این پدیده «اشکزدایی هیجانی» میگویند. تحقیقات نشان میدهد در اوج اندوه، سیستم عصبی سمپاتیک میتواند غدد اشکی را مهار کند، درحالیکه قشر سینگولیت قدامی مغز همچنان درد عاطفی را با شدت تمام پردازش میکند. جالب اینجاست که همین «اشک نریختن» گاهی باعث میشود اندوه عمیقتر و طولانیتر شود، چون مسیر تخلیهٔ فیزیولوژیک بسته میماند.
راهکار:
روانشناسانِ هیجانمدار به این حالت «گریهٔ خاموش» میگویند. در شوکِ عاطفی، دستگاه عصبی سمپاتیک چنان غالب میشود که رفلکسِ اشک را مهار میکند، اما غم از مسیرهای دیگری مثل تنش عضلانی یا دردهای روانتنی خود را نشان میدهد. اگر گریه نمیآید، نوشتنِ بیپرده یا حرف زدن با یک دوستِ امن میتواند همان تخلیهٔ اشک را انجام دهد.