دلتنگی بعد از دیدار؛ شعری از مهیا غلامی:
جالب است که در علوم اعصاب، تصور جدایی از عزیزان همان نواحی مغز را فعال میکند که درد فیزیکی (اینسولا و قشر سینگولیت قدامی). یعنی ذهن ما «دوری» را مثل یک ضربه واقعی حس میکند. این همان مکانیسمی است که شاعر در یک بیت به زیبایی به تصویر کشیده: دیدن تو، زخم رفتنت را تازهتر میکند. آیا برای شما هم پیش آمده که لذت دیدار با پیشبینی فراق، تلخ شود؟
راهکار:
این بیت دقیقاً پارادوکس «دلبستگی اضطرابی» را تصویر میکند: هرچه نزدیکتر، ترس از دست دادن عمیقتر. شاید بتوان به جای نهی «نیا»، روی لذت لحظهی دیدار تمرکز کرد و جدایی را به چشم چرخهی طبیعی زندگی دید.