چرا موسیقی ما را به خاطرات میبرد؟:
پدیدهٔ «موسیقی و خاطره» فقط احساسی نیست؛ قشر شنوایی مستقیم به هیپوکامپ و آمیگدال وصل است. برای همین یک آهنگ پیش از «بهیادآوردن»، بدن را به همان ترس یا شادی قدیمی برمیگرداند. حتی در بیماران آلزایمری که حافظهٔ رویدادی از بین رفته، واکنش هیجانی به موسیقی آشنا باقی میماند. پس ترس شما از موسیقی، ترس از بیدارشدن نقشهٔ عصبی خاطرهای است که هنوز پردازش نشده. کدام آهنگ قدیمیترین زخم صوتی شماست؟
راهکار:
این ترس از موسیقی نیست؛ از «تمامنشدگی» آن خاطره است. آهنگی که از آن فرار میکنیم، همان نقطهای است که روان هنوز در آن گیر کرده؛ موسیقی فقط کلید است و قفل را خودمان ساختهایم.