ترس از پایان یافتن همه چیز و گذر زمان:
در روانشناسی، «ترس از پایانها» یا «سندرم پایان» اغلب ریشه در اضطراب مرگ دارد. جالب اینجاست که مغز ما پایانها را بهعنوان «خسارتهای کوچک» تفسیر میکند و همان مدارهای عصبی مرتبط با درد فیزیکی را فعال مینماید. آیا این ترس، قیمت آگاهی ما از زمان است؟
راهکار:
این ترس عمیق از گذر زمان و پایانها، در فلسفهی اگزیستانسیالیسم به عنوان «اضطراب هستیشناختی» شناخته میشود. شاید مفید باشد که به جای مقاومت در برابر این جریان، به تجربهی «بودن در لحظه» با تمام ناپایداریاش فکر کنی؛ مثل تماشای غروب بدون ترس از شب.