گیر افتادن در مثلث عشقی؛ کیست که میگریزد؟:
در روانشناسی به این پدیده «لیمرنس» میگویند: حالتی که مغز دوپامین را در پاسخ به عدم قطعیت و دستنیافتنی ترشح میکند، نه به خود شخص. یعنی شما معتادِ «نرسیدن» شدهاید، نه معشوق. جالب است که همین الگو در شبکههای اجتماعی هم دیده میشود: پیگیری کسی که به ما توجه نمیکند، دقیقاً مثل یک اسلات ماشین اعتیادآور عمل میکند. آیا تا حالا فهمیدهاید که چهقدر از جذابیت یک نفر به خاطر «نداشتنش» است؟
راهکار:
این جمله تصویری از یک زنجیرهٔ عاطفی ناکارآمد است: هرکس دنبال کسی است که به او توجه کامل ندارد. شاید دفعهٔ بعد که این الگو را تجربه کردید، از خود بپرسید: «آیا من عاشق خودِ او هستم یا عاشق حسِ تعقیب و دستنیافتنی؟»