دل به نام تو

شعر عاشقانه انتظار؛ دلی به نام تو:

پارادوکس انتظار: در روان‌شناسی، تقویت متناوب باعث می‌شود دیدن گاه‌به‌گاه معشوق دوپامین را بیشتر از وصال دائمی بالا ببرد؛ مغز فاصله را با تصویر او پر می‌کند و «سر گذر نشستن» را به مدار پاداش شبیه اعتیاد بدل می‌کند. در ادبیات فارسی نیز همین انتظار، دل را سنددار می‌کند.

راهکار:

انتظار در این شعر منفعل نیست؛ سند مالکیت عاطفی است: دل ملکی است که سندش به نام معشوق خورده. همین است که ایستادن سر گذر را از بی‌قراری به اطمینان، و چشم‌به‌راه بودن را از فرسایش به عبادت روزانه تبدیل می‌کند.