دکمه ctrl+z زندگی

حسرت نداشتن دکمه برگشت به گذشته:

در علوم اعصاب، پشیمانی فقط یک احساس نیست؛ قشر اوربیتوفرونتال مغز سناریوهای جایگزین را شبیه‌سازی می‌کند و هر بار مرور خاطره، آن را بازنویسی می‌کند. حافظه اصلاً آرشیو نیست؛ یک ویرایشگر زنده است. اگر ctrl+z واقعی بود، ما هم مثل یک سند، هویت قبلی‌مان را از دست می‌دادیم و احتمالاً هیچ درسی ثبت نمی‌شد.

راهکار:

همین خطاها و مسیرهای برگشت‌ناپذیرند که انتخاب‌هایت را معنا می‌دهند؛ اگر همه‌چیز قابل بازگشت بود، هیچ تصمیمی ارزش ریسک نداشت.