چرا مهربانی بیش از حد، احمقانه به نظر میرسد؟:
در مدل «گرمی-شایستگی» فیسک، مغز انسان دیگران را در دو محور جدا میسنجد: گرمی و شایستگی. مهربانیِ افراطی محور گرمی را چنان بالا میبرد که سنجه شایستگی خاموش میشود؛ این سوگیری شناختی باعث میشود آدمهای خونگرم، سادهلوح دیده شوند. پس مشکل از مهربانی نیست، از نبودِ سیگنال اقتدار در کنار آن است. آیا میتوان مهربان بود و محکم ایستاد؟
راهکار:
میتوانی این تجربه را از زاویهای دیگر ببینی: به نظر میرسد دیگران مهربانیِ بدونِ مرز را با «ناتوانی در نه گفتن» اشتباه میگیرند؛ پس احمق فرضشدن نه محصول مهربانی، که نتیجه نبودِ اقتدار در کنار آن است.