جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

بی‌پناهی عاطفی

3 پست
متن های بی‌پناهی عاطفی / بهترین متن بی‌پناهی عاطفی [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
تو پناه منی ؛ در روزهای بی‌پناهی .️
4.6
عاشقانه روانشناسی بی‌پناهی عاطفی پناه عاطفی رابطه تکیه‌گاهی روزهای بی‌پناهی
در روانشناسی تکاملی، مغز انسان هنگام تهدید به‌طور ...

پناه عاطفی در روزهای بی‌پناهی:

در روانشناسی تکاملی، مغز انسان هنگام تهدید به‌طور خودکار به سمت یک «پایگاه امن» می‌رود—معمولاً یک فرد قابل‌اعتماد. این حس پناه فقط یک استعاره نیست: ترشح اکسی‌توسین افزایش و کورتیزول (هورمون استرس) کاهش می‌یابد، گویی یک داروی ضداضطراب داخلی آزاد می‌شود. حتی فکر کردن به آن فرد پناه‌دهنده می‌تواند آستانه تحمل درد فیزیکی را بالا ببرد. اگر این فرد نباشد، آیا مغز می‌تواند پناه را در خودش بازآفرینی کند؟

راهکار:

از منظر روانشناسی دلبستگی، احساس پناه در دیگری اغلب فرافکنی نیاز درونی ما به امنیتی است که از نخستین مراقبان دریافت کرده‌ایم. این پناه بیرونی درواقع بازتابی از یک پایگاه درونی‌ست که هنوز در حال ساختش هستیم.

از آدما به آدما پناه نبرید، بی پناه تر می‌شید..️
4.8
غمگین فلسفی بی‌پناهی عاطفی وابستگی به دیگران ناامیدی از روابط پناه بردن به آدم‌ها
این جمله یک پارادوکس روان‌شناختی را فاش می‌کند: هر...

پناه بردن به دیگران؛ اشتباهی که بی‌پناه‌ترت می‌کند:

این جمله یک پارادوکس روان‌شناختی را فاش می‌کند: هرچه برای رهایی از تنهایی به دیگران تکیه کنیم، وابستگی‌مان عمیق‌تر و آسیب‌پذیری‌مان بیشتر می‌شود. در مطالعات «نظریه دلبستگی»، افراد با سبک دلبستگی اضطرابی دقیقاً همین چرخه را تجربه می‌کنند: هراس از رها شدن باعث می‌شود چنان بچسبند که دیگری را فراری دهند. شاید رهایی واقعی در «تنهاییِ خودآگاه» نهفته باشد، نه در پناه گرفتن از ترس.

راهکار:

این نگاه را می‌توان از منظر روانشناسی وابستگی تعبیر کرد: هرگاه امنیت خود را به دیگری گره بزنیم، کنترل‌مان را از دست می‌دهیم. پیشنهاد جایگزین: «خودت پناهگاه خودت باش.» یعنی با پرورش عزت نفس و مهارت‌های درونی، به جایی برسیم که پناه بردن، نیاز نباشد، انتخاب باشد.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
گاهی دل ادم پر است اما راهی برای خالی شدن ندارد...🫠🚸💔️
3.9
غمگین فلسفی احساس سنگینی دل دل پر از حرف نگفته بی‌پناهی عاطفی راه فرار از احساسات
در روانشناسی به این حالت «اضطراب وجودی» می‌گویند: ...

دل پر از احساسات بی‌راه؛ چطور تخلیه کنیم؟:

در روانشناسی به این حالت «اضطراب وجودی» می‌گویند: وقتی احساسات آنقدر انباشته می‌شوند که راه خروج ندارند. جالب است که مغز در چنین لحظاتی همان مدارهای پردازش درد فیزیکی را فعال می‌کند (مطالعهٔ Eisenberger در fMRI). حتی یک بغض ساده می‌تواند معادل ۲ میلی‌گرم مورفین از مسیر اندورفین‌ها عمل کند. پس این حس، یک مکانیزم بیولوژیکی برای فشارزدایی است، نه ضعف. سوال برای شما: آیا تا به حال متوجه شده‌اید که بعد از گریه کردن، مغزتان دقیقاً چه تغییری می‌کند؟

راهکار:

دقیقاً برعکسش رو در نظر بگیر: گاهی پر بودن دل نشانه‌ی ظرفیته، نه بن‌بست. می‌تونی با نوشتن، نقاشی یا حتی قدم زدن توی سکوت، مسیر خالی شدن رو باز کنی. اولین قدم اینه که بپذیری پر بودن خودش یه شکل از خالی شدنه.

مشابه ها