بغل کردن عزیزان

زندگی پر از رفتن های بی خداحافظی:

خوشحالی از چیزهای کوچک و ارزش بغل کردن عزیزان:

آغوش گرفتن نه تنها حس خوب می‌دهد، بلکه تحقیقات نشان می‌دهد که باعث ترشح اکسی‌توسین و کاهش هورمون استرس کورتیزول می‌شود. جالب‌تر: مغز ما بین آغوش واقعی و تصور آن تفاوتی نمی‌بیند – یعنی حتی یادآوری یک بغل قدیمی هم همان اثر را دارد. آیا می‌دانستید که آغوش ۲۰ ثانیه‌ای کافی است تا این فرآیند شروع شود؟

راهکار:

این حس را می‌شناسم. شاید ارزش دارد یک «دفترچه لحظه‌های کوچک» داشته باشی و هر شب یکی از آن‌ها را یادداشت کنی – بعد از مدتی می‌بینی چقدر ثروتمندی.

چرا بغل کردن مادر این‌قدر آرامش می‌دهد؟:

پژوهش‌ها نشان می‌دهند آغوشی که بیشتر از ۲۰ ثانیه طول بکشد، ترشح اکسی‌توسین را بالا می‌برد و سطح کورتیزول را پایین می‌آورد. در آغوش مادر، مغز الگوی ضربان قلب و امنیت آشنا را از نخستین روزهای زندگی بازمی‌یابد و سیستم پاراسمپاتیک سریع‌تر فعال می‌شود. پوست انسان می‌تواند هیجان را بدون کلام منتقل کند؛ لمس فقط نوازش نیست، یک زبان عصبی کامل است.

راهکار:

در آغوش گرفتن مادر فقط یک حرکت فیزیکی نیست؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد بدن انسان ضربان قلب و بوی آشنای مادر را از دوران جنینی به خاطر می‌سپارد و لمس او می‌تواند سیستم عصبی را سریع‌تر از هر دارویی آرام کند.