بچگی تموم شد

دلتنگی برای کودکی؛ وقتی بزرگسالی ما را دفن می‌کند:

در روان‌شناسی به این پدیده «فراموشی کودکی» می‌گویند: مغز تا ۷ سالگی مثل هاردی است که مدام فرمت می‌شود، چون نئوکورتکس هنوز در حال سیم‌کشی است. معنایش این است که آن «منِ» بچگی‌ات نه دفن شده، نه مرده؛ هرگز به‌صورت فیلم ذخیره نشده تا دفن شود. فقط قصه‌ای است که هر بار از نو می‌بافی. سوال تیز: اگر کودکی‌ات را خودت می‌سازی، الان کدام قسمت را داری بازنویسی می‌کنی؟

راهکار:

کودکی دفن نمی‌شود، فقط زیر لایه‌های «باید» و «خجالت» خاک می‌خورد. اگر کسی همان حرف‌های کودکانه‌ات را بدون قضاوت بشنود، صدایش هنوز از زیر خاک درمی‌آید.