قانون بازگشت مغرورها؛ هر کی مثل اسب رفت مثل سگ برمیگردد:
چون ذهنِ آدمها برای «کار ناتمام» ارزش فوقالعاده قائل است؛ روانشناسان به این «اثر زیگارنیک» میگویند. کسی که با غرور میرود، پروندهٔ تو برایش ناتمام میماند، پس ناخودآگاه برمیگردد؛ اما برگشتِ او با این شکلِ سگوار، نشانهٔ نیازِ روانی خودش است، نه عظمت تو. 🗿
راهکار:
میتوانی این قانون را از زاویهٔ رشد شخصی هم ببینی: رفتنِ مغرورانه، گاهی مقدمهٔ برگشتنِ فروتنانه است؛ اگر خودت هم جایی اسب بودهای، شاید امروز روزِ سگِ وفادار شدن است.