مهربانها تکراری میشوند: روانشناسی محبت:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «اقتباس لذتگرا» (Hedonic Adaptation) داریم: ما به هر محرک مثبت دائمی سریع عادت میکنیم و آن را پسزمینه میدانیم. مهربانی هم اگر پیوسته و بیحاشیه باشد، از چشمانداز روانی دیگران به یک ویژگی پیشفرنشی تبدیل میشود، درست مانند عطر که فقط وقتی نیست متوجه نبودنش میشویم. به همین دلیل است که افراد مهربان گاهی احساس «تکراری شدن» میکنند. حالا سؤال: آیا برای حفظ ارزش محبت، باید آن را جیرهبندی کرد؟
راهکار:
مهربانی وقتی دائمی و بدون حد و مرز باشد، بر اساس اصل «کمیابی» در روانشناسی، ارزش خود را از دست میدهد. اگر میخواهید محبتتان قدر دیده شود، آن را گزیده و همراه با قاطعیت ارائه دهید تا کالایی لوکس باقی بماند، نه کالایی تکراری.