حال بد و بیکسی؛ وقتی نمیدونی با کی درد دل کنی:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد وقتی احساس تنهایی میکنیم، همان ناحیهای از مغز فعال میشود که با گرسنگی فیزیولوژیک درگیر است؛ یعنی تنها شدن از نظر مغز فقط یک حس نیست، یک زنگ خطر بقاست. بههمین دلیل «کی برای پیام دادن نداشتن» شدتش شبیه بیآبی است، نه بیحوصلگی. اما چرا با وجود دهها مخاطب، باز هم این زنگ خطر به صدا در میآید؟
راهکار:
این حس را میشود بهجای «بیکسی» اسمش را گذاشت «آستانهی ارتباط»؛ یعنی آدمهای دورت هستند، ولی آن لحظه هیچکدام نمیتوانند دقیقاً همان شکلی که لازم داری بفهمندت. نوشتن همان پیام در یادداشت گوشی، گاهی از ارسالش گویاتر است.