بی رحمی زمان

‌ :
همیشه همه چیز برام زیادی بوده..
چیزای قشنگی که خیال پردازی میکردم و ذوق میکردم جلوچشام دونه دونه خراب شده..
دیگه میترسم..
ازخیال پردازی..
ازدوست داشتن..
از حرف زدن..
ازکاری کردن..
ازهمه چیز میترسم..
زمونه بی رحمانه همه چیو بایه اشاره ازم میگیره یه دوروز میزاره فکرکنم خوشبختم روز سوم جوری زمینم میزنه که خون گریه کنم..
نمیدونم اما انگار یه ادم نامرد که ازگریه ی ادما تغذیه میکنه ازغمشون خوشحال میشه..
‌️

دیگر نیازی نیست که درِ خانه را ببندم

تمامِ تو، با رفتنت، از این خانه کوچ کرده است

من در پیِ ردِ پایی در میانِ غبارم

و تو در جایی دوری، خاطراتت را دفن کرده‌ای

هر شب که می‌گذرد، بخشی از من فرومی‌ریزد

مثلِ دیواری که ستونش را، بی رحمانه برداشته باشند

نه حرفی برای گفتن مانده، نه اشکی برای ریختن

تنها این «نبودنِ تو» است که تمامِ فضایِ اتاق را گرفته

چه بی‌رحمانه است که زمان هنوز می‌گذرد...🚬

️