خاطرات دفن شده

هروقت‌دلتون‌هوای‌قبرستون‌کرد‌ یه‌سر‌به‌قلبم‌بزنید:/پره‌از‌ذوقای‌دفن‌شدس:/️

دیگر نیازی نیست که درِ خانه را ببندم

تمامِ تو، با رفتنت، از این خانه کوچ کرده است

من در پیِ ردِ پایی در میانِ غبارم

و تو در جایی دوری، خاطراتت را دفن کرده‌ای

هر شب که می‌گذرد، بخشی از من فرومی‌ریزد

مثلِ دیواری که ستونش را، بی رحمانه برداشته باشند

نه حرفی برای گفتن مانده، نه اشکی برای ریختن

تنها این «نبودنِ تو» است که تمامِ فضایِ اتاق را گرفته

چه بی‌رحمانه است که زمان هنوز می‌گذرد...🚬

️