بی اشتهایی ناشی از غم

قدرت غم: خواب، اشتها و شادی را یکجا می‌گیرد:

در عصب‌شناسی، غم شدید مدار پاداش (هسته اکومبنس) و خواب REM را مختل می‌کند؛ مطالعات نشان داده بی‌خوابی و بی‌اشتهایی اغلب همزمان با کاهش دوپامین و سروتونین ظاهر می‌شوند. مغز غمگین انگار برای بقا، شیر لذت را می‌بندد. اول کدام می‌آید: غم یا بی‌خوابی؟

راهکار:

غم را می‌توان یک حالت صرفه‌جویی اجباری دید: مغز برای بقا، بودجه‌ی خواب، اشتها و لذت را موقتاً می‌بندد. این یعنی بی‌رنگی و بی‌حوصلگی نشانه‌ی ضعف شخصیت نیست، بلکه نشانه‌ی فعال شدن یک مدار هشدار است که همه‌ی سوخت‌های روزمره را به سمت بقا می‌کشد. همین نگاه، غم را از یک «حفره» به یک «واکنش سیستم» تبدیل می‌کند.