بی‌اعتمادی؛ وقتی حتی آب هم باید شسته شود:
پژوهش‌ها نشان می‌دهد خیانت به اعتماد همان مدارهای درد فیزیکی را در مغز فعال می‌کند؛ فریب را مثل یک ضربه بدنی پردازش می‌کنیم. در اقتصاد رفتاری «اثر آلودگی» می‌گوید یک تجربه منفی می‌تواند کل رابطه یا برند را سال‌ها مسموم نگه دارد، حتی اگر ظاهرش پاک شود. قدیمی‌ها قسم را با آب می‌بستند چون آب نماد حافظهٔ پاکی است. آیا اعتماد بازسازی می‌شود یا فقط جایگزین؟
راهکار:
اعتماد شیشه نیست که با چسب قابل ترمیم باشد؛ بیشتر شبیه گلدان سفالی است: شکستنش صدا دارد و بند زدنش هنر. کسی که حتی آب را قبل از نوشیدن می‌شوید، از خودش در برابر تکرار آسیب محافظت می‌کند، نه لزوماً از همه. جای دوگانهٔ «اعتماد کامل/بی‌اعتمادی مطلق»، مقیاس‌های کوچک و آزمون‌پذیر معنی بیشتری دارند: قول کوچک، زمان مشخص، واکنش قابل پیش‌بینی.