درس اعتماد نکردن

درس تلخ اعتماد نکردن؛ حرف آخر زندگی:

مغز انسان برای بقا روی اعتماد پیش‌فرض تنظیم شده است؛ اعتماد در قشر پیش‌پیشانی و هسته دمی پردازش می‌شود و اکسی‌توسین آستانه اعتماد را بالا می‌برد. پس از خیانت، آمیگدال نسبت به نشانه‌های فریب حساس‌تر می‌شود، اما این حساسیت بیش از حد، امنیت نمی‌سازد؛ تنهایی و سوءظن می‌آفریند. آیا بی‌اعتمادی پناهگاه است یا زندان؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه بقا هم دید: مغز پس از تجربه تلخ، برای محافظت از تو بی‌اعتمادی را انتخاب می‌کند؛ اما بی‌اعتمادی مطلق مثل این است که برای فرار از باران، زیر سقفی از آتش پناه بگیری.