توجه افراطی به دیگران؛ خودمان را فراموش نکنیم:
مغز ما یک شبکه پیشفرض دارد که بین فکر کردن به خود و دیگران جابجا میشود؛ وقتی مدام در حال تحلیل دیگران هستیم، ناحیهای که مسئول خودآگاهی است عملاً کمفعالیت میشود. نتیجه؟ شاید بدانیم دوستمان چه میخواهد، اما از خواستههای خود غافل شویم. شما آخرینبار کی از خودتان پرسیدید «الان خودم چه میخواهم؟»
راهکار:
دفعه بعد که متوجه شدید تمام حواستان به دیگران است، بپرسید: «کدام نیاز درونیام را با رصد دیگران سرکوب میکنم؟» این یعنی گامی به سوی خودمراقبتی.