اشعار فردوسی

مَیاز و مَناز و مَتاز و مَرَنج چِـہ تازے بـِہ کین و چِـہ نازے بـِہ گَنج ✿
‌
[فردوسی]️

چه خوش گفت فردوسی پاک زاد

که رحمت بر آن تربت پاک باد

میازار موری که دانه کش است

که جان داردو جان شیرین خوش است

مزن برسر ناتوان دست زور

که روزی برافتی به پایش چو مور

فردوسی🌱️

به نام خداوند جان و خرد

کز این برتر اندیشه بر نگذرد

خداوندِ نام و خداوندِ جای

خداوندِ روزی‌دِهِ رهنمای

خداوند کیوان و گَردان‌سپهر

فروزندهٔ ماه و ناهید و مهر

ز نام و نشان و گمان برتر است

نگارندهٔ برشده پیکر است

به بینندگان آفریننده را

نبینی مرنجان دو بیننده را

نیابد بدو نیز اندیشه راه

که او برتر از نام و از جایگاه

سخن هر چه زین گوهران بگذرد

نیابد بدو راه جان و خرد

خرد گر سخن برگزیند همی

️