ارزش نداشتن در نگاه دوستان موقعیتی:
دیدگاه جالبی داری! تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگه مغز ما برای «تقویت متناوب» (intermittent reinforcement) وابستگی شدیدتری ایجاد میکنه تا پاداش ثابت. یعنی وقتی کسی فقط گاهی بهت توجه میکنه، مغزت اون لحظهها رو بزرگتر از واقعیت میبینه و تو رو در انتظار نگه میداره. این دقیقاً مکانیزم اعتیاد به رابطههای سمیست. سوال: آیا تا حالا شده خودت ناخواسته برای یکی منبع «تقویت متناوب» باشی؟
راهکار:
این حس رو میتونیم از زاویهای دیگه ببینیم: شاید اونها نه «بیارزش» که «کمظرفیت»ن. ظرفیتشون فقط برای لحظههای اضطراری کافیه، نه برای همراهی همیشگی. نکته جالب اینه که تو با این کشف، دقیقا فهمیدی کی رو کجای قلبت بذاری.