دلنوشته: من مینویسم تو بخون، من میمیرم تو بمون:
خط سومری ابتدا برای ثبت مالیات و حساب غله ساخته شد، اما فقط چند نسل بعد در سوگنامهها به ابزار فریب مرگ تبدیل شد. در روانشناسی وجودی، نوشتن روایتی تا ۳۰٪ اضطراب مرگ را کاهش میدهد؛ چون مغز «به یاد ماندن» را نوعی بقای اجتماعی میبیند. این متن یک قرارداد قدیمی است: نویسنده ردپای عصبیاش را روی کاغذ جا میگذارد و مغز خواننده آن را بازسازی میکند.
راهکار:
این متن را میتوان یک قرارداد نانوشته میان نویسنده و خواننده دید: هر بار که خوانده میشود، نویسنده از قید زمان بیرون میآید. پس «بمون» صرفاً یک خواهش احساسی نیست؛ توصیف سازوکار واقعی ادبیات است، چون هر متن تنها وقتی کامل میشود که یک ذهن دیگر آن را بازسازی کند.