شکستن تصویر ذهنی از آدمها؛ نه فروپاشی اعتماد:
روانشناسی «آرمانیسازی» را اینطور توضیح میدهد: ذهن برای کاهش پیچیدگی، از هر انسان یک تصویر یکپارچه میسازد. وقتی واقعیت با آن تصویر ناهمخوان شود، فروپاشی نه در اعتماد، بلکه در «بازنمایی ذهنی» رخ میدهد. مغز حتی خاطره را هر بار بازنویسی میکند؛ پس تصویر شکسته، اغلب نسخهای قدیمی از یک انتظار است، نه حقیقت طرف مقابل.
راهکار:
تصویر آرمانی از آدمها مثل قابی است که خودمان کشیدهایم؛ وقتی ترک میخورد، فاصله انتظار و واقعیت آشکار میشود. اعتماد اگر بر دیدن انسان واقعی بنا شود، از اعتماد به یک نقاشی بینقص مقاومتر است.