ماه نباش برای کسی که دنبال ستارههاست:
تحقیقات عصبشناسی: هسته اکومبنس مغز وقتی پاداش «نامشخص» در راه است دوپامین بیشتری ترشح میکند تا وقتی پاداش قطعی رسیده. یعنی چشم او به ستارهها نیست؛ به «شانس» و «احتمال» است. ستارهها دور و بیشمارند، ماه نزدیک و تنهاست. ما همیشه به سمت گزینههای باز کشیده میشویم، چون قطعیت — حتی زیبا — هیجان را میکشد. آیا تو هم برای کسی «ماهِ قطعی» بودهای که او ستارههای باز را ترجیح دهد؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه دیگری دید: شاید او اصلاً به دنبال «بهتر» نیست، فقط به «متفاوت» عادت کرده است. اگر ماه بودن برای کسی کافی نباشد، مشکل از تو نیست؛ مشکل نوع نگاه اوست. تو میتوانی در آسمانِ خودت کاملترین نور باشی.