دوست داشتن کسی که هیچ وقت انتخابم نکرد:
در عشق یکطرفه مغز دقیقاً همان مسیر اعتیاد به مواد را طی میکند: هستهی آکومبنس با فکرِ طرف مقابل دوپامین آزاد میکند و مادامی که به او امید داری، ترککردن مثل سندرم ترک مخدر دردناک است. پژوهشهای fMRI نشان داده افرادی که طرد شدهاند در مناطق دلبستگی فعالیت بیشتری نسبت به عشق دوجانبه دارند؛ یعنی مغز برای جبران نبودِ او، او را پررنگتر میکند. چه کسی حاضر است این چرخه را بفهمد و رهایش کند؟
راهکار:
ریفریم: انتخاب نشدنِ تو، انتخابِ خودت بود؛ تو در هر رابطهی ناکام، به نسخهی عاشقترِ خودت وفادار ماندی، و این یعنی عشقِ تو همیشه یک انتخابِ آگاهانه بوده.