انتخاب افراد اشتباه

چرا همیشه آدم‌هایی را انتخاب می‌کنیم که ما را نمی‌خواهند؟:

تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد مغز در مواجهه با «پاداش متناوب» (لبخند زدن یک فرد دور از دسترس) دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا رابطه‌ای پایدار. این همان مکانیسم اعتیاد به قمار است. سوال: آیا می‌توانی آگاهانه به جای «کسی که سخت به دست میاد» سراغ «کسی که حاضر است» بروی؟

راهکار:

ممکن است این الگو ریشه در «نظریه دلبستگی ناایمن» داشته باشد: مغز ما به دنبال تکرار روابط آشنا (حتی ناکام‌کننده) می‌گردد. یک راه‌کار عملی: هر بار که جذب کسی شدی که بهت بی‌توجهی می‌کند، یک لیست از نشانه‌های «امن بودن» طرف مقابل بنویس و مقایسه کن.