حسرت روزهای کودکی و غم بزرگ شدن:
روانشناسی از پدیدهای به نام «نوستالژی آینده» میگوید، جایی که ما برای زمانی در آینده که هنوز نیامده، حسرت میخوریم. بزرگسالی اغلب با از دست دادن «امکانهای نامحدود» کودکی تعریف میشود، در حالی که مغز ما تمایل دارد گذشته را سادهتر و شادتر از آنچه بود، به یاد آورد. آیا این حس، بیشتر مربوط به از دست دادن انتخابهاست یا بار مسئولیتها؟
راهکار:
این حس را به یک پروژه خلاقانه تبدیل کن: یک نامه به خودت در ۱۰ سال پیش بنویس و از او بپرس چه آرزوهایی برای امروزت داشت که الان فراموش شدهاند.