احساس معلق بودن

نه آن‌قدر خسته‌ام که دست بکشم،
نه آن‌قدر مطمئن که آسوده بمانم.
جایی میانِ رفتن و ماندن ایستاده‌ام؛
نه لحظهٔ‌ سقوط است، و نه نقطهٔ تعادل:)️

حس میکنم مدت هاست سقوط میکنم و به زمین نمی‌رسم!
غرق میشوم و خفه نمی‌شوم!
می‌سوزم و جان نمیدهم!
و در پایانی بی پایان به سر می‌برم....

️

من آن عقربه ی قفل شده بر ساعتی متروکم ، نه مرده‌ام که آرام بگیرم و نه زنده‌ام که رها شوم ، تنها در تقارن تاریک این ابهام به هیچ بدل می‌شوم، در پی آمدنی که هیچ نشانه ای از قدم‌هایش نیست و رفتنی که جای خالی‌اش پر نمی‌شود ؛
امید همچون زهری در رگ‌های فراموشی می‌خزد؛
این چنین در یک "هستِ" نیمه‌جان معلق مانده‌ ام، جایی که نه جرئت ایستادن زمان را دارم و نه توان گذشتن از آن..!️

من معلقم بین خراش های بجا مانده از اصابت مشت های پی‌ در پی روزگار ...!🖤🕊️️

نه آن‌قدر خسته‌ام که دست بکشم،
نه آن‌قدر مطمئن که آسوده بمانم.
جایی میانِ رفتن و ماندن ایستاده‌ام؛
نه لحظهٔ‌ سقوط است، و نه نقطهٔ تعادل.️

نه میل ماندن، نه شوق رفتن؛
میان خستگی و بی حوصلگی، معلقم.️