غم؛ تنها روتین منظم یک ایرانی:
تحقیقات نشان میدهد جوامعی که تاریخ پر از جنگ و تحریم دارند، اغلب «سندرم غم جمعی» را به عنوان سازوکار بقا توسعه میدهند. جالب اینجاست که در همین فرهنگ، شوخطبعی و طنز سیاه هم به شدت رشد میکند. آیا این دوپارگی روانی، کلید بقای فرهنگی ماست؟
راهکار:
این جمله انگار از دل تاریخ تراوش کرده: ایرانیها در طول قرنها با غم به عنوان یک روتین زنده ماندند. شاید راز بقا در همین «عادیسازی غم» باشد؛ اما نگاه کن به طنز پنهان در محافل ایران: همانهایی که غم را روتین میدانند، بهترین شوخیها را میسازند. شاید غم روتین است، اما خنده هم روتین دوم است.