وقتی غم تمام شود، شادی را به یاد میآوری؟:
مطالعات روانشناسی عصبشناختی نشان میدهند احساسات منفی طولانیمدت مانند غم، میتوانند مسیرهای عصبی مرتبط با پردازش لذت را تضعیف کنند، گویی مغز «فراموش میکند» چگونه شاد باشد. این یک تغییر فیزیکی است، نه فقط یک حالت ذهنی. آیا جامعهای که مدام بر رنج تأکید میکند، در نهایت معماری مغز اعضایش را تغییر میدهد؟
راهکار:
این سوال را میتوان از زاویهای دیگر دید: گاهی شادی یک مهارت است که در سایه غم فراموش میشود، نه یک احساس که ناپدید گردد. شاید تمرین کوچکی برای «یادآوری» شادی، مانند مرور یک خاطره خوب قدیمی، نقطه شروع بهتری باشد تا انتظار برای «پایان» کامل غم.