نجاتم بده از قاتلی که در آینه است:
بر اساس پژوهشهای عصبشناسی، «آینه» فقط ابزار خودآگاهی نیست؛ در نوعی خطای ادراکی، مغز چهرهی خود را با «دیگری» اشتباه میگیرد و بازتاب را یک غریبه یا تعقیبکننده میبیند. جالبتر اینکه نگاه طولانی به آینه در نور کم، باعث توهم چهرههای عجیب میشود؛ پس این قاتل ساختهی مدارهای مغز است، نه واقعیت.
راهکار:
این قاتلِ توی آینه یک هیولای بیرونی نیست؛ در واقع همان «منتقد درونی» است که از خودت یک غریبه ساخته. دفعهی بعد به آینه بگو: «تو من بودی، نه دشمن من.»