چرا تصورات ما از دیگران فرو میریزد؟:
مغز انسان بر اساس «پیشبینی آماری» کار میکند تا کمترین انرژی را مصرف کند. وقتی کسی مطابق الگوی ذهنیات رفتار نمیکند، یک «خطای پیشبینی» رخ میدهد که همان حس ناامیدی است. جالب اینجاست که این خطاها در واقع مغز را مجبور به بهروزرسانی مدلش میکنند – یعنی رشد شناختی. پس شاید گند زدن آدمها تنها راهی است که ذهنت را به واقعیت نزدیکتر میکند.
راهکار:
شاید مشکل این نیست که آدمها گند میزنند، بلکه تصورات ما از آنها از ابتدا ناقص بوده است. واقعیت همیشه پیچیدهتر از سادهسازیهای ذهنیمان است.