اسم کرهای تنقلات: پشمک، لواشک و پفیلا:
جالب است بدانیم که «پشمک» به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین شیرینی‌های ریسی‌شده، ریشه در ایران دارد و نامش از الیاف ابریشمی‌اش گرفته شده. در کره، «솜사당» (سوم-سا-دانگ) دقیقاً یعنی «آبنبات پنبه‌ای» که همزمان استعاره‌ای بصری و لمسی است. لواشک هم یک اختراع تصادفی نبود؛ ملات میوه‌ای خشک‌شده را ابتدا ایرانیان برای نگهداری طولانی‌مدت میوه در جادهٔ ابریشم ابداع کردند و کره‌ای‌ها با «과일가죽» (کوا-ایل-کاجوگ) یا «چرم میوه» همان مفهوم را بازآفرینی کرده‌اند. این هم‌ریشگی در نیاز، نشان می‌دهد آشپزخانه‌ها چطور اختراعات موازی داشته‌اند. حالا فکر می‌کنید چند خوراکی مشترک دیگر در دو فرهنگ پیدا می‌شود؟
راهکار:
برای ماندگاری این لغات، یک چالش بامزه: به نزدیک‌ترین سوپرمارکت کرهای سر بزنید، این خوراکی‌ها را بر اساس اسمشان شناسایی کنید و سپس با صدای بلند اسم کره‌ایشان را تکرار کنید. ترکیب تجربهٔ حسی و حافظهٔ شنیداری، یادگیری را چند برابر میکند.