عشق یکطرفه: وقتی یاد معشوق از بهشت هم فراتر میرود:
این متن به زیبایی، عمق یادآوری و شیفتگی را در تجربه عشق، حتی از نوع یکطرفه، به تصویر میکشد. در روانشناسی، این سطح از تمرکز و «ایدهآلسازی» معشوق، میتواند ناشی از مکانیسمهای دفاعی یا نیازهای عمیق درونی باشد که فرد در دیگری فرافکنی میکند. این حالت اغلب در ادبیات کلاسیک فارسی نیز بازتاب گستردهای دارد، جایی که شوریدگی به معشوق گاهی حتی از یاد خدا نیز فراتر میرود، نه به معنای کفر، بلکه برای بیان نهایت تعلق خاطر و جانفشانی.
راهکار:
در مواجهه با شدت این احساسات، به خودتان زمان دهید و اجازه دهید این عواطف را بدون قضاوت تجربه کنید. تمرین «خوددلسوزی» به جای سرزنش خود، میتواند در گذر از این مرحله کمککننده باشد و به تدریج دیدگاه واقعبینانهتری نسبت به رابطه پیدا کنید.