وقتی عذرخواهی بعد از دلشکستگی بیمعنی است:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که طرد اجتماعی و دلشکستگی دقیقاً همان نواحی مغز را فعال میکند که درد فیزیکی - مثلاً سوختگی یا ضربه - فعال میکند (منبع: Eisenberger et al., 2003). یعنی «قلب شکسته» فقط یک استعاره نیست، یک واقعیت عصبی است. عذرخواهی بعد از این درد، مثل این است که بعد از کوبیدن انگشت با چکش، بگویی «ببخشید». سؤال اینجاست: آیا عذرخواهی میتواند سیناپسهای درد را بازنویسی کند؟
راهکار:
این جمله میتواند تصویری از یک رابطهٔ یکطرفه باشد که در آن طرف مقابل با عذرخواهی سعی در ترمیم آسیب دارد. اما واقعیت این است که عذرخواهی بدون تغییر رفتار، مثل چسب زدن روی زخم عفونی است. شاید بهتر باشد بپرسی: آیا این عذرخواهی از روی پشیمانی واقعی است یا فقط برای رفع گناه؟