سه آرزوی ازخودگذشته برای خوشبختی دیگران و دشمنان:
نوعدوستیِ اینجا به «فداکاری تمامعیار» تبدیل شده؛ اما پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد مغز هنگام دیدن درد دیگران، همان مناطق پردازش درد خودش را فعال میکند. حذف کامل «خود» از معادله، نهتنها دیگران را نجات نمیدهد، بلکه به «خستگی شفقت» میرساند؛ همان حالتی که دلسوزان حرفهای از آن فرار میکنند. آیا میشود بیآنکه خودت را پاک کنی، مهربان بود؟
راهکار:
اگر «همه» شامل خودت نباشد، این آرزو ناقص است؛ مهربانی با خودت هم میتواند یکی از همان آرزوها باشد. تصور کن نسخهای از این سه آرزو که در آن تو هم جزئی از همان «همه» هستی؛ نه ناجی، نه قربانی، فقط یک انسانِ حاضر.