آدمای ناسپاس

پشیمونی از بدی نکردن به بعضی آدم‌ها:

در روان‌شناسی اجتماعی به این وضعیت «هزینه‌ی اخلاقیِ رابطه‌ی یک‌طرفه» می‌گویند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد وقتی رفتار خوب ما با ناسپاسی مواجه می‌شود، مغز آن را شبیه یک ضرر مالی پردازش می‌کند و نشخوار ذهنی را بالا می‌برد. به همین دلیل است که بعد از مهربانی با آدم اشتباه، به جای رضایت، نوعی خشم سرد و وسوسه‌ی تلافی شکل می‌گیرد. جالب اینجاست که این واکنش در واقع سازوکار محافظتی مغز است تا دفعه‌ی بعد منابع عاطفی‌ات را گزینشی‌تر خرج کنی.

راهکار:

این حس را می‌شود جور دیگری دید: پشیمانی از بدی نکردن، نشانه‌ی این است که هنوز خط قرمز درونت فعال است. بعضی آدم‌ها با ناسپاسی، عملاً بهای مهربانی تو را بالا می‌برند؛ نه اینکه ثابت کنند مهربانی اشتباه بوده.