جملات تاملبرانگیز علی قاضی درباره اعتماد و شکست:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد که هورمون اکسیتوسین در لحظهی اعتماد ترشح میشود و حس خوشایندی ایجاد میکند. اما وقتی اعتماد میشکند، کورتیزول بالا میرود و همان مسیر عصبیِ لذت، به درد تبدیل میشود. این سیکلِ «خوب شدن دوباره و شکستن» دقیقاً همان الگوی اعتیاد به امید است. سوال اینجاست: آیا مغز ما میتواند بدون این نوسان، حال خوب پایدار را تجربه کند؟
راهکار:
این جمله تلخیِ اعتماد دوباره را نشان میدهد. اما از زاویهای دیگر: هر بار باور کردن، ریسکِ زیستن است. بدون آن، حال خوبِ واقعی شکل نمیگیرد. شاید پیام نهفته: پذیرش آسیبپذیری شرطِ عمق بخشیدن به روابط است.