اعتماد به آدم‌های اشتباه

نتیجه اعتماد به دریا؛ خیانت یا بی‌تجربگی؟:

در روان‌شناسی، «اصل دودآلود» می‌گوید مغز انسان خطای هشدار کاذب را به خطای غافلگیری ترجیح می‌دهد؛ یعنی بی‌اعتمادیِ بیش‌ازحد شما را زنده نگه می‌دارد، نه اعتماد. جالب‌تر اینکه اقیانوس هرگز «خیانت» نمی‌کند، چون قصدی ندارد؛ غرق‌شدن تقصیرِ موج نیست، نبودِ مهارت شناست. پس اگر بارها غرق شده‌اید، شاید مقصر نه «دریا» بلکه نقشه‌ای است که بدون آموختن شنا ترسیم کرده‌اید. سوال: آیا قرار است تا آخر عمر از همه دریاها دور بمانید؟

راهکار:

این جمله را می‌توان معکوس دید: غرق‌شدن، هزینه اعتماد است؛ اما خشکیِ بدون دریا، هزینه بی‌اعتمادی. پارادوکس این است که هر دو انتخاب می‌میرانند؛ فقط یکی زندگی می‌کند.