شعر مال مور و مال گور: پوچی دنیا و اهمیت اعمال:
بدن انسان پس از مرگ توسط میکروارگانیسمها تجزیه میشود و اتمهای سازندهاش به چرخه طبیعت بازمیگردند. جالب است بدانید که به احتمال زیاد اتمهای بدن شما روزی بخشی از بدن دایناسورها یا درختان باستانی بودهاند. این بازیافت کیهانی درست همان چیزی است که شاعر میگوید: هرچه خوردی مال مور... این چرخه بیپایان چه حسی به شما میدهد؟
راهکار:
در عصر دیجیتال، 'مال مور' میتواند استعارهای از دادهها و ردپای مجازی ما باشد که پس از مرگ در سرورها باقی میماند و 'وارث' شاید الگوریتمهایی باشند که آن را پردازش میکنند. شعر از ما میپرسد: در نهایت، کدام کلیک یا پست شما 'مال تو' محسوب میشود؟