یه روزی گله کردم من از عالم مستی تو هم به دل گرفتی دل ما رو شکستی من از مستی نوشتم ولی قلب تو رنجید تو قهر کردی قهرت مصیبت شدو بارید پشیمون و خستم اگه عهدی شکستم آخه مست تو هستم اگه مجرم و مستم
خسته ام... اما میدونم که دووم میارم مگه میشه که آدمیزاد دووم نیاره؟ آدمیزاد به همه چیز عادت می کنه حتی به غم و غصه هاش حتی به درد و زخماش حتی به بی مهری.️