عشق یک طرفه؛ منتظر کسی که نمیدونه وجود دارم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق یکطرفه همان نواحی مغز را فعال میکند که اعتیاد به مواد مخدر. دوپامین و سروتونین در نوسان، حس سرخوشی و اضطراب همزمان. جالب است که مغز ما در این شرایط، غیاب طرف مقابل را به حضور ترجیح میدهد چون انتظار را به پاداش تبدیل میکند. آیا این انتظار، نوعی خودفریبی لذتبخش نیست؟
راهکار:
این حس مانند ایستادن در سکوی قطاری است که هیچگاه نمیرسد. اما شاید خود انتظار، معنا را میسازد، نه رسیدن. شاید وقت آن است که از خودت بپرسی: آیا این انتظار تو را بزرگتر میکند یا فقط خستهتر؟