چشمی که فقط تو را میبیند؛ وفاداری یا توهم؟:
در علوم اعصاب به این پدیده «سوگیری توجه» میگویند. وقتی مغز به یک نفر وابسته میشود (از طریق دوپامین و اکسی توسین)، بهطور خودکار دیگر محرکها را فیلتر میکند. این مکانیزم در اعتیاد هم دیده میشود. سؤال: آیا این وفاداری واقعی است یا نوعی اعتیاد عاطفی؟
راهکار:
این جمله به نوعی «ایدهآلسازی» را نشان میدهد: وقتی کسی را کامل در ذهن میسازیم، واقعیتهای دیگر کمرنگ میشوند. شاید بتوان آن را بازتعریف کرد: «چشمی که از تو پر شده، گاهی خودِ تو را هم نمیبیند.»