دوست داشتن کسی که مال تو نیست:
واقعیت جالب: در نوروساینس، عشق یکطرفه همان مدارهای اعتیاد مغز را فعال میکند – دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشوند و شما را وابسته میکنند. فرقش این است که اینجا «ماده» مقابلمون یک انسان است، نه یک ماده شیمیایی. پس مغزتان دارد سعی میکند شما را به چیزی که به دست نمیآید معتاد کند. سوالی که پیش میآید: آیا میتوانیم این مدار اعتیاد را به سمت عشق به خود یا رشد شخصی هدایت کنیم؟
راهکار:
این حس رو میشه بهجای زجر، تبدیل کرد به عشقی آگاهانه: مثل نگاه کردن به غروب آفتاب که مال تو نیست، اما لذت میبری. شاید این عشق آزاد، عمیقتر از هر تملکی باشه.