سه سال عشق به کسی که عاشق رفتن بود:
در روانشناسی به این «عشق به فقدان» میگویند: وقتی فردی ناخودآگاه جذب کسانی میشود که در دسترس نیستند، چون مغز دوپامین بیشتری برای «تعقیب» ترشح میکند تا «در اختیار داشتن». جالب اینجاست که همین مکانیزم باعث اعتیاد به سریالهای معمایی میشود. آیا تا حالا به این فکر کردی که شاید خودت هم به نوعی به «نرسیدن» معتاد شده باشی؟
راهکار:
این شعر ناخودآگاه به الگوی «وابستگی ناایمن» اشاره دارد: کسانی که به رفتن عادت دارند، معمولاً از تعهد میترسند. شاید برایت جالب باشد که بدانی تحقیقات نشان داده این افراد اغلب در کودکی طرد شدن را تجربه کردهاند، پس تقصیر تو نبوده.