پارادوکس عجیبی میان چشم های ما بود چشم او به رنگ آبی آسمان ، آسمانی که انگار خورشید امید اولین بار آنجا طلوع کرده است و چشمان من ، چو آسمان شبی بود که خورشید برای آخرین بار غروب کرد همانقدر تیره و پر ظلمت ️
★彡 هربار که در چشمانت غرق می شوم و مردمک چشمانت در سیاهی شب می درخشند و برق نگاهت مرا می گیرد.. بـہ این باور میرسم کـہ ـבرخشش ستارها در شب از برکت چشمان توست