- کاش چشمانم شاعر بودند تا ماهِ چهرهات را همچون غزلی پیکرهدار، روی صفحهی مردمکهایم میسرودند و قاب میگرفتتد. آنگاه، دیدگانم، کتابِ شعری از ابیاتِ مجسّم با مضمونِ "تو" میشدند و نام دیوانِ اشعارم را، "آینهی زیبای بهشتیرو" میگذاشتم!️
یه سری آهنگا تموم اون خاطراتی رو که خیلی وقته توی اعماق وجودت ته نشین شده رو زنده میکنه! منظورم همون واقعیت ها و آدماییه که می خوای بهشون فکر نکنی...:)